و از جعفر بن عبيد اللّه : أبو الحسين محمّد ، و أبو الحسن علىّ ، و أبو القاسم الحسن پيذا شده . و از محمّد بن جعفر : أبو الفضل ، و أبو محمّد بديد آمد . و از فرزندان على و حسن - پسران جعفر - ذكرى نكرده‌اند . و از محمّد بن عبيد اللّه : أبو الفضل عبيد اللّه ، و أبو علىّ احمد در وجود آمده است « 1 » . و از عبيد اللّه بن عبيد اللّه : أبو الحسن علىّ ، و أبو طالب الحسن . و از فرزندان زيد « 2 » بن الحسن بن علىّ بن أبى طالب ، از ساداتى كه از طبرستان نقل

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . أبو الحسن زيد ، فرزند امام حسن عليه السلام ، به گفته ابن عنبه در « عمدة الطالب : 65 » او متولى صدقات پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در دوره خلافت وليد بن عبد الملك بود ، و از يارى عموى خود امام حسين عليه السلام در واقعه كربلا امتناع ورزيد ، و پس از شهادت حضرت به يارى عبد اللّه بن الزبير ( كه شوهر خواهر او بود ) شتافت ، و با او بيعت كرد . او مردى كريم و خوشنام بود ، در سال 120 در سن نزديك يكصد سالگى در منطقه بطحاء ( در 6 مايلى مدينه ) وفات كرد ، و او را در بقيع به خاك سپردند . از او دو فرزند باقى ماند : يك پسر به نام حسن بن زيد كه از طرفداران بنى العباس بود ، و أبو جعفر منصور عباسى او را والى مدينه نمود ، او در دوره امارت خود بر مدينه بر عموزادگان خود ( تيره امام حسين ( ع ) ، و ديگر عموزادگان حسنى خود ) ظلم فراوانى نمود ، و به دستور منصور خانه امام صادق عليه السلام را آتش زد . او نخستين كسى است كه لباس سياه پوشيد ، و آن را شعار علويان نمود . در سال 168 هجرى در دوره هارون در حجاز به هلاكت رسيد . دومين فرزند زيد ، دخترى بود به نام ( نفيسه ) ، كه به همسرى وليد بن عبد الملك بن مروان ( يا جز او ، به اختلاف روايت ) درآمد ، و در مصر درگذشت ، درباره عبادت و فضل و كمال اين بانو سخن بسيار است ، بقعه او در قاهره مىباشد ، و نزد مردم به ( ستّ نفيسه ) شهرت دارد ، و يكى از مهمترين زيارتگاههاى قاهره بشمار مىرود .